DaVIL HuNTER

                                 บันทึกโคจร สยองขวัญ เพื่อนหนูเอง       

    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงเจ้บีมแกเล่าให้ฟังอีกที เจ้แกพาลูกสาวไปบ้านพี่สาว บ้านหลังนี้อยู่สุดซอยเลยด้านข้างของตัวบ้านเป็นป่ารกทึบและติดชายเขา ดูน่ากลัวมากแต่บ้านก็อยู่ติดกันหลายหลัง วันนั้นแกให้ลูกสาวรออยู่ในรถ ลืมบอกไปว่าลูกสาวของเจ้อายุได้สามขวบ ตัวเจ้ยืนคุยกับพี่สาวที่หน้ารถ ตอนนั้นประมาณสองทุม อยู่ๆลูกสาวก็เรียกแม่       

    “แม่จ๋า แม่จ๋าใครไม่รู้นั่งอยู่บนต้นไม้” ลูกสาวชี้มือให้ดูบนต้นไม้ที่อยู่ในบ้าน         ตอนนั้นเจ้แกไม่ได้สนใจนัก มองไปบนต้นไม่เห็นมีอะไร ก็เลยคุยกันต่อ        

    “แม่จ๋า ดูพี่คนนั้นซิเค้ายิ้มให้ด้วย” ลูกสาวหัวเราะชี้มือไปที่ต้นไม้ เหมือนกำลังเล่นกับใครอย่างนั้น ตอนนี้เจ้บอกว่าเริ่มกลัวแล้วเพราะไม่เห็นมีใครเลยสักคน พอคุยธุระกันเสร็จก็กลับมาขึ้นรถแล้วถามลูกสาวว่าเล่นกับใครอยู่หรือ       

    “ก็เล่นกับพี่เค้า พี่เค้าอยู่บนต้นไม้นั่นไง” ลูกสาวชี้ให้ดู แต่คราวนี้เจ้เสียวสันหลังแวบเลยเพราะเค้าเห็นมีเด็กไว้ผมจุกนั่งอยู่บนกิ่งไม้เอาขาห้อยลงกำลังมองมาที่รถ เจ้ตกใจมารีบติดเครื่องรถแล้วขับออกมาเลย จากนั้นได้โทรไปหาพี่สาวถามเรื่องนี้ พี่สาวจึงบอกว่า       

    “ชั้นรู้นานแล้ว ตอนแรกก็สงสัยว่าลูกสาวมันเล่นกับใครวะ อยู่ในห้องหัวเราะคิกคัก เปิดประตูเข้าไปก็ไม่เห็นใครเลยหลายวันเข้าจึงถามว่าเล่นกับใคร ลูกสาวบอกว่าเล่นกับเพื่อนอยู่นั่นไงแม่ไม่เห็นหรือ ชั้นงี้ขนลุกซู่เลยเพราะมันไม่มีใครเลยสักคน ตอนหลังอยู่บ้านคนเดียวก็เริ่มได้ยินเสียงดังกุกกักในห้องลูกสาวเข้าไปดูก็ไม่มีใครเลย ชั้นเลยเอานมไปไหว้ให้ทุกวัน พูดแล้วยังขนลุกเลย” ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเพราะคนที่เล่าให้ฟังนั้นทุกคนรู้ดีว่าไม่เคยโกหกใครและทุกคนก็เคารพนับถือ เรื่องอย่างนี้อย่าลบหลู่ ยังไงก็มองข้างหลังบ้างนะอาจมีใครยืนอ่านอยู่ด้วยนะใครจะรู้ หะหะ

  บันทึกโดยผมเอง หะหะ